Znajdź swoje miasto – 303 miasta, 12 wskaźników

avgrebenkin.com/research/cities/pl/

Znajdź swoje miasto

303 miasta ocenione pod kątem 12 rzeczy, dla których ludzie naprawdę się przeprowadzają: bezpieczeństwo, ochrona zdrowia, dojazd do pracy, czyste powietrze, klimat, kultura, życie bez auta, uczelnie, co kupuje miejscowa pensja, czy mieszkanie jest w zasięgu, co miasto ma do zaoferowania dzieciom i dokąd da się z niego polecieć bez przesiadki. Ile znaczy każda z nich, ustalasz ty: 12 suwaków, od 0 do 3. Razem składają się one na jeden wynik dla każdego miasta, a ten wynik zestawiamy z tym, ile kosztuje tam życie – widać więc, które miasta każą sobie słono płacić za to, co oferują, a które dają więcej, niż biorą.

Dane: Numbeo · OpenStreetMap · OurAirports · Wikipedia połowa 2026

Polski

Cały zbiór: wszystkie 303 miasta

Wszystkie 303 miasta naraz. Każda kropka to jedno miasto, a im większa i jaśniejsza, tym wyższy wynik tego miasta – czyli to, jak wypada ono w 12 rzeczach, którym niżej na tej stronie możesz nadać własne wagi. Dopóki niczego nie zmienisz, liczy się 5 z nich, i to po równo: bezpieczeństwo, ochrona zdrowia, krótki dojazd do pracy, czyste powietrze i klimat. Jasne skupiska to więc po prostu miejsca, w których te 5 rzeczy stoi dobrze. Globus da się obracać i przybliżać, aż wyjdą nazwy, a kliknięcie w kropkę otwiera pełną kartę miasta – nazwę można też wpisać w wyszukiwarkę, a globus obróci się do niej (klawisz / przenosi do tego pola z dowolnego miejsca strony). Wszystko poniżej globusa zawęża te same 303 miasta do tych, o które poprosisz.

1.0×

przeciągnij, by obrócić · + i − to przybliżenie · kliknij miastoprzesuń, by obrócić · zsuń palce, by przybliżyć · dotknij miasta

Karta miasta

Żadne miasto nie jest jeszcze wybrane. Wyszukaj je powyżej, kliknij jego kropkę na globusie albo dotknij dowolnego wiersza na liście niżej, a to miejsce wypełni się kartą tego miasta: najpierw jego pozycja wśród wszystkich 303, a potem słupek dla każdego z 12 wskaźników, pokazujący, jak miasto wypadło w tym jednym.

Powiedz, co się dla ciebie liczy

12 suwaków, 6 gotowych zestawów

Tutaj mówisz, ile wart jest dla ciebie każdy z 12 wskaźników. Każdy ruch suwaka przelicza od nowa wynik wszystkich 303 miast naraz, więc globus powyżej oraz wykres, lista i tabela poniżej rysują się na nowo w chwili, gdy puszczasz suwak. Dwa ustawienia są nie tutaj, lecz przy samym wykresie: które części świata zostawić i czy czynsz wlicza się do kosztów utrzymania.

Zacznij od czyichś ustawień

Gotowych zestawów ustawień jest 6, a każdy napisany jest pod inną osobę: kogoś, kto pracuje zdalnie, rodzinę z małymi dziećmi i tak dalej. Kliknij ten, który jest ci najbliższy, a wszystkie 12 suwaków przeskoczy na jego wartości; dalej ruszaj tymi, z którymi się nie zgadzasz. W chwili, gdy dotkniesz suwaka, podświetlenie zestawu znika, bo ustawienia przestały już być tamtej osoby.

Na każdy wskaźnik przypada jeden suwak, razem 12, i każdy chodzi od 0 do 3: wskaźnik ustawiony na 3 liczy się 3 razy mocniej niż ustawiony na 1, a to, co zostaje na 0, jest wyłączone całkowicie i nie bierze udziału w wyniku. Suwaki są rozdzielone na 5 grup – podstawy, życie w mieście, pieniądze, rodzina, łączność ze światem – i wszystkie 5 jest na starcie otwartych, więc zwiń te, na których ci nie zależy.

Twój wybór: wynik wobec kosztów

Każda kropka to jedno z miast, które zostają po twoich filtrach. Im dalej w prawo, tym drożej się tam żyje; im wyżej, tym lepszy wynik, na jaki miasto zapracowało przy ustawionych przez ciebie suwakach. Okazje zbierają się więc w lewym górnym rogu – wysoki wynik za niską cenę – a w prawym górnym płaci się za to, co się dostaje. Nazwy są podpisane wszędzie tam, gdzie mieszczą się bez zachodzenia na siebie; resztę pokaże najechanie na kropkę albo jej dotknięcie, a lista poniżej ma wszystkie miasta po kolei.

Koszt

6 kolorowych przycisków to części świata, do których przypisane jest każde miasto. Kliknięcie w jeden usuwa całą tę grupę z wykresu, z listy i z tabeli, a kolejne kliknięcie ją przywraca. Nic się przy tym nie przelicza od nowa – miasta po prostu przestają być rysowane. Para przycisków obok rozstrzyga, co oś pozioma traktuje jako koszt utrzymania: z czynszem dolicza miesięczny najem mieszkania, bez czynszu wycenia tylko zakupy, restauracje, transport i rachunki za media. A ikona z obrazkiem u góry tego panelu kopiuje cały wykres do schowka jako obrazek, z wypisanymi pod nim ustawieniami wszystkich suwaków, żeby dało się go wkleić gdzie indziej i wciąż był zrozumiały. Strzałka obok zapisuje ten sam obrazek jako plik: w telefonie i w oknie prywatnym schowek często bywa niedostępny, a w ten sposób obrazek i tak da się zabrać.

CENA-JAKOŚĆlewy górny róg – wynik lepszy niż u połowy z 303 miast, a koszty niższe niż u połowy: najwięcej za najmniej

PREMIUMprawy górny róg – w lepszej połowie pod względem wyniku, ale i w droższej pod względem kosztów: dostajesz dużo i płacisz za to

BUDŻETlewy dolny róg – taniej niż w połowie miast, ale i wynik słabszy niż u połowy: oszczędność kosztem czegoś

PRZEPŁACONEprawy dolny róg – w droższej połowie pod względem kosztów, a w słabszej pod względem wyniku: płacisz więcej, dostajesz mniej

Wszystkie miasta po kolei

Te same miasta co na wykresie powyżej, tylko ustawione w listę. Żadna z tych dwóch liczb nie jest wartością surową – obie mówią o miejscu w szeregu wszystkich 303 miast. Wynik bierze wskaźniki, które zostawiasz włączone, uśrednia je, licząc każdy tyle razy, ile mówi jego suwak, i zamienia rezultat z powrotem na miejsce w tym szeregu: 100 ma miasto o najlepszym wyniku przy twoich ustawieniach, 50 – miasto ze środka, 0 – ostatnie. Koszt to ta sama zasada zastosowana do kosztów utrzymania, z tą różnicą, że tu 100 ma miasto najdroższe, a 0 najtańsze. Kliknięcie w nagłówek sortuje po tej kolumnie; najechanie na wiersz albo jego dotknięcie rozkłada miasto na poszczególne wskaźniki, a dotknięcie wypełnia przy okazji kartę miasta obok globusa.

# Miasto

Jak to działa

Zanim cokolwiek zostanie uśrednione, każdy wskaźnik zamienia się w miejsce w rankingu. Surowe liczby nie mieszczą się na jednej skali: muzea liczy się w setkach, bezpieczeństwo chodzi od 0 do 100, kierunków bezpośrednich też bywają setki – gdyby uśrednić je tak, jak stoją, ten, który akurat ma największe liczby, zagłuszyłby całą resztę. Dlatego każdy wskaźnik zastępujemy miejscem, jakie miasto zajmuje wśród tych 303 miast w tym jednym wskaźniku: od 0 dla najgorszego do 100 dla najlepszego. Twój wynik to potem średnia z tych miejsc, po wskaźnikach, które zostawiasz włączone, przy czym każdy liczy się tyle razy, ile mówi jego suwak – a sama ta średnia zamieniana jest z powrotem na miejsce od 0 do 100, dzięki czemu chmura kropek rozkłada się w tym samym zakresie i przy jednym włączonym wskaźniku, i przy wszystkich 12. Wskaźniki, w których mniej znaczy lepiej – czas dojazdu, zanieczyszczenie, lata dochodu na mieszkanie – są najpierw odwracane, żeby wszędzie na tej stronie wyższa liczba znaczyła lepsze miasto.

Nic tu nie jest z góry przesądzone poza punktem wyjścia. Strona otwiera się z 5 podniesionymi suwakami i pozostałymi 7 na 0: bezpieczeństwo, ochrona zdrowia, krótki dojazd do pracy, czyste powietrze i klimat, wszystkie z tą samą wagą. Własny indeks jakości życia Numbeo składa się z mniej więcej tych samych rzeczy, ale waży je inaczej. Żaden z tych układów nie jest tym właściwym – co z tych rzeczy się liczy i jak bardzo, jest dokładnie tym, czego nikt nie rozstrzygnie za ciebie, i od tego są suwaki.

Wszystko, co liczymy z mapy, liczymy w jednym kole: 10 km wokół centrum miasta. Koło ma w każdym mieście tę samą wielkość, 314 km², więc zwykła liczba muzeów czy przystanków tramwajowych jest już liczbą na jednostkę powierzchni i nie trzeba dokładać żadnych danych o ludności, żeby miasta dało się porównywać. Druga strona tego jest taka, że miasto satelickie i stolica oceniane są na tym samym kawałku terenu: zewnętrzne dzielnice stolicy wypadają poza koło, a małe miasto mierzone jest kołem, które sięga daleko poza jego własne granice.

Gdzie OpenStreetMap można ufać, a gdzie nie. Mapę rysują ochotnicy, więc miasto może wyglądać na ubogo wyposażone tylko dlatego, że mniej osób zdążyło je nanieść. Żeby to sprawdzić, policzyliśmy dwie rzeczy, które wszędzie występują z mniej więcej tą samą gęstością i o które mapujący zawsze dbają: przystanki autobusowe i parki. W Europie, Ameryce Północnej i Azji wychodzą one w granicach 10 % od siebie – mapa nie jest więc w jednej części świata uboższa niż w innej, a różnice we wszystkim pozostałym można czytać jako prawdziwe różnice w terenie. A są duże: przystanki kolejowe i ulice dla pieszych różnią się między regionami 3–4-krotnie. Dwa kandydujące wskaźniki tego samego testu nie przeszły i wypadły z zestawu. Przedszkola: w Europie wyszło ich 13 razy więcej niż w Ameryce Północnej, bo amerykańscy mapujący prawie w ogóle nie używają tego tagu. Uniwersytety brane z Wikidaty: Tallinnowi wyszło 0. Uczelnie liczymy więc z OpenStreetMap, a to, co naprawdę mierzą, to powierzchnia zajmowana przez kampusy, a nie liczba instytucji w mieście – amerykański kampus to jeden wielki wielokąt na mapie, europejski uniwersytet to budynki rozsypane po mieście – dlatego pod tym względem porównuj miasta wewnątrz regionu, a nie w poprzek regionów.

Siła nabywcza jest najsłabszą liczbą na tej stronie i warto wiedzieć dlaczego. Numbeo wylicza ją z pensji, które odwiedzający serwis wpisują sami, a ci, którym się chciało, to żadna reprezentacja miasta: ekspaci i pracownicy biurowi są mocno nadreprezentowani, a tam, gdzie odpowiedzi zebrało się niewiele, liczbę dla całego miasta ustala garstka osób. Widać to gołym okiem. Hajdarabad wychodzi na 164,7, drugi wynik wśród 303 miast – za Bernem i przed Zurychem – podczas gdy Mumbaj stoi na 63,1, a Delhi na 66,6. Czterokrotna przepaść wewnątrz jednego kraju to przypadek tego, kto akurat odpowiedział, a nie różnica między gospodarkami. Pułapka polega na tym, że miasto tanie właśnie dlatego, że miejscowe płace są niskie, może dostać nagrodę dwa razy: raz za niskie ceny, a drugi raz za pensję, która należy do wąskiej warstwy pracujących. Ustawić ten suwak na 3 znaczy postawić na tę warstwę. Pozostałe liczby o pieniądzach – koszyk cen i lata dochodu, jakie kosztuje mieszkanie – pochodzą od tej samej publiczności, ale z tysięcy osobnych wpisów cenowych, a nie z jednego pola na pensję, i dlatego trzymają się lepiej.

Tylko 6 miast nie pokazuje żadnych lotów i nie jest to dziura w danych. Wskaźnik lotów liczy, do ilu różnych miejsc da się dolecieć bez przesiadki ze wszystkich lotnisk w promieniu 60 km od miasta, zsumowanych w jedną listę. Kyjiw, Charkiw, Dnipro, Lwiw, Odesa i Rostów nad Donem mają 0: te lotniska są zamknięte dla ruchu cywilnego od 24 lutego 2022 roku i były zamknięte także wtedy, gdy zbierano te dane, w sierpniu 2026. To jedyna rzecz na tym wykresie, której nie wychwytuje społecznościowy indeks bezpieczeństwa – i jedyna tutejsza liczba z widoczną datą ważności, bo na początku 2026 roku Ukraina zaczęła przygotowywać etapowe otwarcie lotniska we Lwiwie i obu lotnisk w Kyjiwie.

Ta strona powstała po angielsku; to jest tłumaczenie. Liczby i tagi są wszędzie te same – przetłumaczone są tylko objaśnienia. Angielski oryginał.

Skąd się bierze każda liczba

Numbeo dostarcza 9 z użytych tu liczb: 7 z 12 suwaków oraz obie liczby kosztów utrzymania, które stoją za osią poziomą. Wszystkie pochodzą z wydania z połowy 2026 roku – to migawka zamrożona na jednej dacie, a nie płynące „bieżące” liczby, które serwis pokazuje domyślnie, więc wykres nie ucieka ci po cichu spod nóg między jedną wizytą a drugą. Prawie wszystko to rzeczy, które odwiedzający Numbeo wpisali sami o mieście, w którym mieszkają, a nie oficjalna statystyka. Bezpieczeństwo, ochrona zdrowia i zanieczyszczenie to ankiety opinii: każda odpowiedź punktowana jest od −2 do +2, a średnia rozciągana na skalę 0–100. Dojazd do pracy to zwykła liczba podawana przez ludzi, w minutach. Ceny i pensje, na których stoją koszty utrzymania, siła nabywcza i cena mieszkania, to tysiące osobnych wpisów. Jedynie klimat jest wyliczany ze zmierzonej pogody, a nie z czyjejkolwiek opinii.

Bezpieczeństwo: To 15 pytań zadanych odwiedzającym serwis o miasto, w którym mieszkają: na ile bezpiecznie czują się, idąc samotnie za dnia i po nocy, i jak bardzo obawiają się napadu, kradzieży auta, pobicia lub zniewag, przestępstw przeciwko mieniu, korupcji i łapówek. Każda odpowiedź jest punktowana, tych 15 ocen się uśrednia, a średnią rozciąga na skalę od 0 do 100. To dokładnie odwrócony indeks przestępczości Numbeo, tak że wysoka liczba znaczy tu miasto bezpieczne.
Ochrona zdrowia: Odwiedzający serwis oceniają opiekę zdrowotną, do której naprawdę mają dostęp, pod 7 względami: kompetencje lekarzy, szybkość przyjęcia, nowoczesność sprzętu, trafność diagnozy, uprzejmość personelu, długość oczekiwania i koszt. Koszt liczy się podwójnie – tyle, co dowolne 2 z pozostałych 6.
Krótki dojazd: Nie opinia, lecz podana liczba: odwiedzający mówią, ile minut zajmuje im własna droga do pracy w jedną stronę i czym jeżdżą. Indeks Numbeo rośnie tym bardziej, im dłuższy i bardziej uciążliwy jest dojazd; ta strona go odwraca, więc wysoka liczba znaczy tu, że podawana droga jest krótka.
Czyste powietrze: Ankieta Numbeo o zanieczyszczeniu, w której mieszkańcy oceniają powietrze i wodę pitną, to, jak miasto radzi sobie ze śmieciami i jak czyste są ulice, hałas i nocne światło oraz ilość terenów zielonych. Wynik zdominowany jest przez jakość powietrza: ma ona wagę 7 z 14,5, na które sumują się wszystkie części, czyli mniej więcej połowę całości. Tutaj odwrócone, więc wysoka liczba znaczy czysto.
Klimat: Jedyny składnik zbudowany na pomiarach, a nie na opiniach. Wylicza się go z temperatury, punktu rosy i humideksu – liczby komfortu, która łączy upał z wilgotnością, żeby powiedzieć, jak gorące powietrze naprawdę się wydaje – z punktami odejmowanymi za upał powyżej 31 °C, za chłód poniżej 8 °C i za wilgotność na tyle wysoką, że staje się nieprzyjemna. Miasto łagodne, z niewieloma skrajnościami, wychodzi wysoko.
Siła nabywcza: Średnia pensja netto w mieście podzielona przez to, ile kosztują tam miejscowe ceny, przy Nowym Jorku ustawionym na 100. Wynik 120 znaczy, że miejscowa pensja kupuje na miejscu o 20 % więcej niż nowojorska pensja w Nowym Jorku. Pensje wpisują sami odwiedzający serwis, więc wszędzie tam, gdzie wśród odpowiadających przeważają ekspaci i informatycy, indeks wychodzi o wiele za wysoko – Hajdarabad ze 164,7 przy Mumbaju z 63,1 to najjaskrawszy tego przypadek. Traktuj tę liczbę jako najluźniejszą z 9 liczb Numbeo.
Dostępność mieszkań: Cena przeciętnego mieszkania podzielona przez roczny dochód przeciętnego gospodarstwa domowego – czyli ile pełnych lat całego dochodu rodziny kosztuje jedno mieszkanie, gdyby nie wydawała ona nic na nic innego. Przeciętne znaczy tu medianę: połowa jest powyżej tej liczby, a połowa poniżej. Dobrym wynikiem jest liczba niska, więc ta strona ją odwraca i wyżej znaczy, że mieszkanie jest bardziej w zasięgu.
Koszt (oś pozioma): Koszyk zakupów spożywczych, restauracji, transportu i rachunków za media, wyceniony przez odwiedzających serwis, przy Nowym Jorku ustawionym na 100: miasto z wynikiem 41 kosztuje za ten sam koszyk 41 % cen nowojorskich. Wersja z czynszem dokłada do koszyka miesięczny najem mieszkania i to jedyne, co zmienia przełącznik nad wykresem.

OpenStreetMap dostarcza 4 z 12 suwaków, wszystkie liczone w tym samym kole o promieniu 10 km. Każdy z nich to zapytanie, które pyta mapę, ile obiektów nosi daną etykietę – Overpassowe out count po węzłach, liniach i relacjach, wykonane w sierpniu 2026 roku. Overpass to publiczna usługa do odpytywania OpenStreetMap, a etykieta, czyli tag, to opis, który mapujący przypina do obiektu, żeby powiedzieć, czym on jest. Poniżej dokładne użyte tagi, żeby każdy mógł to zliczenie powtórzyć albo podważyć ich dobór:

Kultura i życie nocne: tourism=museum, tourism=gallery, amenity=theatre, amenity=arts_centre i amenity=cinema dla kultury, plus amenity=bar, amenity=pub i amenity=nightclub dla życia nocnego. Oba zestawy sumują się w jedną liczbę, więc miasto może wyjść tu wysoko na samych muzeach, na samych barach albo na jednym i drugim.
Życie bez auta: railway=station, railway=halt i railway=tram_stop dla miejsc, w których da się wsiąść do pociągu albo tramwaju, plus ulice z tagiem highway=pedestrian, czyli takie, na które nie wjeżdżają auta. Wejścia do metra są wyłączone celowo: każde osobne schody w dół do stacji to na mapie własny punkt, więc ich liczenie dałoby każdemu miastu z metrem kilkaset darmowych przystanków. Przystanki autobusowe też zbieramy, ale tylko jako kontrolę samej mapy – ma ich pełno prawie każde miasto, więc niczego między miastami nie rozdzielają. To jedyny wskaźnik, którego definicja zmieniła się przy przebudowie danych, więc jego liczby różnią się od pierwszej wersji tego wykresu bardziej, niż tłumaczyłby zwykły dryf mapy: Kuala Lumpur miało 10 przystanków, a ma 118.
Infrastruktura dla dzieci: leisure=playground, leisure=park, amenity=school i amenity=library, zsumowane razem. Idzie za tym jedno ostrzeżenie: place zabaw są w Rosji i Europie naniesione na mapę o wiele dokładniej niż w Azji czy Ameryce Łacińskiej, a z samych danych nie da się odczytać, ile z tej luki jest prawdziwą różnicą w tym, co zbudowano, a ile różnicą w nawykach mapujących. Pod tym względem porównuj miasta wewnątrz regionu, a nie między regionami.
Obecność uczelni: amenity=university plus amenity=college, zsumowane razem. Dwa ostrzeżenia. Wskaźnik mierzy powierzchnię zajmowaną przez kampusy, a nie liczbę instytucji: amerykański kampus to jeden wielki wielokąt na mapie, europejski uniwersytet to budynki rozsypane po mieście. A słowo college znaczy w różnych krajach co innego – we Francji to collège, szkoła dla 11–15-latków, i dlatego Paryż pokazuje ich 407 przy 149 uniwersytetach. Francuskie miasta wychodzą na tym wskaźniku zawyżone.

Kierunki bezpośrednie – OurAirports i Wikipedia. Każde lotnisko z ruchem rozkładowym w promieniu 60 km od centrum miasta bierzemy z OurAirports, tabelę jego kierunków odczytujemy z Wikipedii, a kierunki ze wszystkich tych lotnisk łączymy w jedną listę, żeby miastu z dwoma lotniskami to samo miejsce nie policzyło się dwa razy. Granica 60 km jest po to, by miasto satelickie nie przypisało sobie węzła pobliskiej stolicy. Tylko 6 miast liczy 0 kierunków: Kyjiw, Charkiw, Dnipro, Lwiw, Odesa i Rostów nad Donem. Wszystkie 6 jest zamkniętych dla ruchu cywilnego od 24 lutego 2022 roku: ukraińska przestrzeń powietrzna jest zamknięta, a rosyjskie lotnisko Płatow pod Rostowem nad Donem też się nie otworzyło. Na początku 2026 roku Ukraina zaczęła przygotowywać etapowe otwarcie lotniska we Lwiwie i obu lotnisk w Kyjiwie, ale do chwili pobrania tej migawki nie odbył się ani jeden lot cywilny.

Każdą tutejszą liczbę zbudowaliśmy od nowa, prosto ze źródła, 26 sierpnia 2026 roku, a potem sprawdziliśmy. Wszystkie 2 727 wartości Numbeo – 9 wskaźników w 303 miastach – porównaliśmy wiersz po wierszu z opublikowanymi tabelami z połowy roku i zgodziła się co do jednej. Drugim, niezależnym testem było przeliczenie własnego indeksu jakości życia Numbeo z naszych 8 pól: dla wszystkich 303 miast wypadł on w granicach 0,14 punktu od liczby opublikowanej. Ten test jest wart więcej, niż wygląda, bo może wyjść dobrze tylko wtedy, gdy każda wartość siedzi przy właściwym mieście – wyklucza więc i to, że cały wiersz zsunął się pod cudzą nazwę.

Warstwy z OpenStreetMap nie było z czym porównać, bo opublikowanej tabeli po prostu nie ma – więc zebraliśmy ją od zera jeszcze raz, wszystkie 303 miasta, z wymienionymi wyżej tagami. Uniwersytety i kolegia wróciły identyczne dla 298 z 303 miast, życie nocne dla 242, ulice dla pieszych dla 285; parki, place zabaw, szkoły i biblioteki przesunęły się o jakiś 1 %, czyli o tyle, o ile zwykle dryfuje mapa, którą ludzie poprawiają dzień w dzień. Dwa miasta wróciły niemal puste i to wydało prawdziwy błąd: dla Cebu i Gdańska geokoder zwrócił środek okalającej jednostki administracyjnej zamiast centrum miasta, przez co koło o promieniu 10 km stanęło zupełnie nie tam, gdzie trzeba. Oba poprawiliśmy ręcznie i zebraliśmy na nowo.

Loty również zebraliśmy na nowo dla wszystkich 303 miast i to przejście wyciągnęło na wierzch trzy własne usterki: strony lotnisk, w których tytułach są znaki diakrytyczne, nie znajdowały się i nie zgłaszały tego; jedno lotnisko w bazie OurAirports linkuje do profilu na LinkedInie zamiast do swojej strony w Wikipedii; a pusty wynik trafiał do pamięci podręcznej, zanim zdążyło zadziałać rozwiązanie zapasowe. Przez to zero pokazywały Praga, Atlanta, Kraków, Minneapolis, Dhaka i Caracas. Poprawione przejście przesuwa typowe miasto o jakieś 4 %, ale prostuje jawne błędy: Charlotte figurowało z 15 kierunkami bezpośrednimi, a ma ich 200. Zero nadal ma tylko 6 miast – Kyjiw, Charkiw, Dnipro, Lwiw, Odesa i Rostów nad Donem – i akurat to nie jest błąd: te lotniska są zamknięte dla ruchu cywilnego od lutego 2022 roku.

Tabela: każde miasto, każda liczba